Wiedza na temat telomerazy, a przede wszystkim na temat kontroli jej aktywności i długości telomerów, nadal jest bardzo niekompletna. Nie potrafimy zrealizować naszych marzeń o klonowaniu narządów i nieśmiertelności. Nie wiemy, dlaczego pewne komórki przestają się dzielić i umierają, podczas gdy inne dzielą się przez całe życie organizmu. Jaki jest sens zróżnicowania komórek na śmiertelne i nieśmiertelne?
Czy uda nam się kiedyś stworzyć cudowny eliksir młodości, który pozwoli cofnąć biologiczny czas i podarować komórkom, a przez to i nam samym, dłuższe życie? Czy można wytworzyć lek przeciw starości? Być może właśnie badania nad telomerami i telomeraza udzielą nam odpowiedzi na te pytania.
Na tegorocznej liście laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie „fizjologia i medycyna" znalazła się trójka amerykańskich naukowców: Elizabeth H. Blackburn z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco, Carol Greider z Wydziału Medycyny Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Baltimore oraz Jack Szostak z Instytutu Medycznego Howarda Hughesa w Bostonie. Przyznając nagrodę, komisja uhonorowała ich za badania nad poznaniem mechanizmów związanych z genetyką i podziałami komórek.
Wysokość nagrody to 10 mln koron szwedzkich, czyli około 1,42 mln dolarów. Komisja noblowska zadecydowała o podzieleniu tej sumy pomiędzy laureatów, na trzy równe części. Elizabeth H. Blackburn, Carol Greider i Jack Szostak badali chromosomy, a szczególnie telomery zapewniające ich stabilność podczas podziału komórkowego. Elizabeth Blackburn i Jack Szostak odkryli, w jaki sposób unikalne sekwencje DNA w telomerach chronią chromosomy przed skracaniem podczas podziału komórek.